होतो हर्ष स्वप्नात
पाहताना
जागेपणी नुसतास भास
समीरासम चोहीकडे रूप
ठायी ठायी
अनुभवायचेच सारे, शब्दही
न ओठी
स्पर्श नुसता कल्पिलेला
समाधान दुरून पाहून
जसा खिडकीतून पाऊस
पहावा
अन् पावसात न भिजताही
तन-मनात ओलावा हवा
असेच हे चालणार असेल
तर
सवय करायलाच हवी
मानण्यात सुख हे मनाला
समजवायला हवे
दूरवर जाणा-या नावेस
पाहून
हात हलवायलाच हवा
जेणेकरून नावेतल्या
माणसाला
माझा कायमचा निरोप
हा कळायला हवा…
No comments:
Post a Comment