Sunday, 20 December 2015

वो लम्हें

मेरे गाँव में मेरा बहोत बडा घर हैं...
जो मुझे बहोत प्यारा लगता हैं।
वो मेरे हर खुशी का पिटारा हैं।
आज इतने सालों बाद
यहा आईं, तो क्या देखा?




घर के आंगन मे पाँव रखते ही,
कुछ अजीब सा खालीपन लगने लगा।
कभी इसी आंगन में बचपन के,
मासूम लडाईं-झगडें सुनाई देते थे।
जो घर बचपन मे बडा लगता था,
सपनों का आशियाना लगता था।
आज वो घर एका एक छोटा और खाली खाली
कैसे लगने लगा?
लगता है, घर छोटा नही मैं बडी हो गयी।
दिल टूँटा...
घर के आंगन मे बचपन छूँटा...
अब उस छोटेसे घर में,
मेरे बचपन की याँदे तो थी।
मगर मैं उसमे थी ही नही...
आज मेरे पास उस घर में,
बिताए हुए चंद लम्हों के सिवा कुछ भी नही...
ए वक्त, जरा थमकर पिछे चल!
मैं वो लम्हें फिर से जिना चाहती हूँ...


Friday, 11 December 2015

स्वप्नं

स्वप्नं संपली नी हाती उरल्या
फक्त कोमेजलेल्या पाकळ्या
त्यांना एकत्र करावं की
ठेवाव्या वेगळ्या
त्यातून नवं काही निर्माण होईल का?
हाती घेऊन एकदा पहिल्या सगळ्या
मग स्वप्नाला आठवून
वाऱ्यावर उधळून दिल्या मोकळ्या
मनही झालं मोकळं
स्वप्नांना पुन्हा जन्म देण्यासाठी
स्वप्नांचं फुलणं आणि कोमेजणं
सतत सुरुच राहतं
म्हणून स्वप्न पहायचं थांबू नये
स्वप्न फुलांचा गंध
श्वासात भरून घ्यावा
आणि कोमेजलेल्या पाकळ्या उधळून द्याव्या वाऱ्यावर
स्वप्नांना पुन्हा पुन्हा जन्म घेण्यासाठी



स्वप्नांची झूल वास्तवाला सुसह्य करते
स्वप्नांसाठी मन मोकळं करा
आणि कोमेजलेल्या पाकळ्या वाऱ्यावर उधळत रहा
याच आनंदाच्या छायेत
एकेक स्वप्न साकार होईल
वाऱ्यावर उधळलेली प्रत्येक पाकळी
फूल होऊन हसत राहील...

Sunday, 29 March 2015

चैत्र

चैत्र चाहुल
मनाला हुरहुर,
स्वप्नातून साकारणाऱ्या भविष्याची

चैत्राचं आगमन,
जीवनातील वसंतऋतूचं स्वागत
उभारून गुढी, आपल्याच कणखर हातांनी...

चैत्र मास
रंगीत, गंधीत कुसुमांचा उत्सव
मनाला दिलासा,
सुखाच्या पाऊलवाटेचा



चैत्राचा तरंग,
मन आशेच्या पालवीने लुब्ध

बागडतो फांदीवर स्वप्नांचा विहंग

चैत्र मोहरला,
चैत्र रंगला,
चैत्र गंधाळला,
चैत्र सजला,
चैत्र नटला,
चैत्र शहारलेला,
चैत्र नवचैतन्याने बहरलेला,
नयनी तृप्त साठवलेला...
चराचर सृष्टीचा हा 'चैत्र'सोहळा!!!!!


Saturday, 7 March 2015

प्रेरणा

घरच्या परिस्थितीला शरण जात
लग्नाला होकार दिलास
आपल्या स्वप्नांच्या फुलपाखरांना मुठीत बंद करून
सासरचं माप ओलांडलंस

तुझ्या भिरभिर नजरेला आणि बावरलेल्या मनाला
झालेल्या यातना तुझ्यापाशीच ठेवल्यास
थांगपत्ताही लागू दिला नाहीस कोणाला
हेच आपलं प्राक्तन
मोठ्या मनानं स्वीकारलंस
अजून सारं संपलं नाही,
आपल्या वाट्याला आलेल्या आयुष्यात,
मीच बदल घडवून आणेन
- असा विश्वास तुला कुठेतरी असावा...

याच विश्वासानं घरच नाही
तर अख्खं गावं आपलंसं केलंस
स्वतःचा संसार सावरलास
सोबत कित्येकींना जगण्याचं बळ दिलंस
आभाळासारख्या तुझ्या मनानं
कसं आणि कुठुन एवढं सामर्थ्य एकवटलं असेल?
फार कौतुक आणि अभिमान वाटतो तुझा

अखेर गावगुंडांनी त्यांचा डाव साधलाच
उद्ध्वस्त करण्याचा प्रयत्न केला
तुझा भरला संसार
त्यांच्याशीही तू खंबीरपणे लढलीस
तुझ्या विवेकबुद्धीनं तू त्यांनाही पुरून उरलीस
काही क्षण कोमेजलीस
काही क्षण अडखळलीस
काही क्षण निमूट बसलीस
काही क्षण शांत राहिलीस
काही क्षण असंबद्ध टाहो फोडलास
आणि पुन्हा सावरलस स्वतःला आणि आपल्या संसाराला
तुझ्या चेहऱ्यावर कधीही न लोपणारं हास्य
हीच त्यांची हार
अशी तू कणखर स्त्री
मला विविध रूपात भेटणारी...
तूच माझ्या प्रेरणेचा अखंड स्त्रोत!!!!