सोन्यासारको सरावन

न्हिंबार नि पावस, सरावन इलो 
तरव्यावर पडलो तेवा, सोन्यासारको वाटलो


कदी न्हिंबार, कदी पावस
ह्यो खेळ सरावनात
नेमीच बघुक मेळता
पावस इलो इलो म्हंता म्हंता
पाटकन दडी मारता
मग भायर बघश्यात तर सोनाच सोना दिसता
तरव्याच्या लांबलचक टोकेरी पानावर
चमकत ह्रवता…


सरावन म्हयनो सनासुदीचो
फुगड्यांच्या तालाचो
माहेरवाशिनींच्या हिर्व्या आटवनींचो
मनात भरान ह्रवलल्या मॉप सोप्ना 
आनि नितळ उल्हासाचो


आनखीन काय सांगा तुमका,
कसो आसा ह्यो सरावनॽ
माज्या हळव्या मनाचो कोपरो भिजवता…
ह्यो ‘सोन्यासारको सरावन’